Het is……
prachtig weer, de zon staat strak aan de hemel: het roept een voor ons bekend ‘Zeeland-vakantie-gevoel’ op. Afgelopen maand is het echter allesbehalve vakantie geweest. We wonen nu precies een maand in onze nieuwe behuizing op de Kerkring en er wordt nog steeds hard gewerkt: de zogenaamde puntjes op de i. Dat gaat nog wel een paar weken door, maar daarna zijn we weer met z’n 2en, pardon, met z’n 3en. Suus heeft een eigen stek uitgezocht; een plekje onder de trap. (foto 1)
Ter illustratie van dit alles de volgende foto’s: op foto 2 zijn schilders Wim en Danny bezig in de smidse. Vervolgens legde projectinrichter TMC uit Goes er een strakke marmoleumvloer in, terwijl Simon onverstoorbaar de oprit voor de smidse deuren bestraatte. Ook ik moest aan de bak, getuige foto 5. De schouw boven het fornuis had een likje verf nodig. Als bewijs van het begin van het (bouw)einde, verdween de bouwkeet van de Firma vd Linde. De dixie bleef nog even staan. (foto 6)
Gelukkig bleef er bezoek komen: Geertje en Jasmijn kwamen met hond Eddy een weekeindje. (foto 7) Susan de Visser (camping Oosterzicht in Aagtekerke) kwam met oude bekenden Wienny en dochter Willemien. Tot grote vreugde van Victor kwam Joke van Dijk (uit Bunnik) ook weer eens polshoogte nemen. Ze werd vergezeld door dochter Jessica en keerden pas laat weer huiswaarts.
Op vrijdag de 13e verhuizen…..
ziet er onverwacht ontspannen uit (foto 1). De laatste resten werden ingeladen met behulp van vriend Paul Peters en schilder Wim, die voor de gelegenheid z’n kwast liet voor wat deze was en zijn spierballen te onzen dienste stelde. Daarvoor beiden nogmaals dank. Het is dus zo ver, we zitten permanent op en in onze nieuwe stek aan de Kerkring 5 te Grijpskerke. Foto 2 getuigt van het feit dat we nog niet helemaal “klaar” zijn: Van De Linde timmert af, de schilders zijn nog wel even bezig en Simon (in de blauwe overall) werkt hard aan het begaanbaar maken van het terrein. Zelfs de adjunct-directeur van Van De Linde (Simon Davidse) stak Richard een handje toe om de aller-noodzakelijkste voorzieningen te treffen voor onze bewoning (foto 3). Het telefoonnummer is niet veranderd: 0118 591516, en het emailadres v.couwenbergh@planet.nl zal –als alles goed is- in de lucht blijven. Er zijn een wel paar emailadressen bijgekomen. Noteer aub: kerkring5@zeelandnet.nl, v.couwenbergh@gmail.com en antiekcouwenbergh@gmail.com. Wij willen digitaal optimaal bereikbaar zijn.
Gelukkig hadden we de afgelopen week ook nog wat afleiding in de vorm van bezoek van oude vrienden uit België: Lucien en Doret (aan de buitenkant van foto 4). Zij werden vergezeld door schoonzoon Johan en dochter Anja met hun vrolijke peuter Senne en Johan’s moeder Lilian. Ook Bunnikse vrienden Jack en Sanne van Dieten haalden ons uit de beslommeringen. (foto 5). Zij constateerden wat wij reeds weten: het geheel wordt prachtig. Een tipje van de sluier: in het voorste gedeelte van de winkel is het parket inmiddels gelegd (foto 6). Wordt vervolgd…..
Het “heintjedavidseffect”…..
heeft toegeslagen. De ietwat meer belegenen onder ons weten dat dit verwijst naar het telkens aankondigen iets te doen, om daar dan even later weer op terug te komen. Zo gaat dat ook met onze verhuizing: twee geplande data zijn gepasseerd. Een derde noemen is daarmee een hachelijke zaak geworden. Toch gaan we er vanuit dat vanaf uiterlijk 15 april de Kerkring weer bewoond zal worden. Hoewel Victor met veel plezier aan ons bouwproject gewerkt heeft, is hij ook weer begonnen met zijn eigenlijke werk. Vorige week was hij samen met Bert van Leerdam veilingmeester in Middelburg (foto 1). Een rol die hem op het lijf geschreven staat. Geheel tegen de regels in kon hij de verleiding niet weerstaan om leuke items te kopen. Zo werd een prachtig roer (wie was ook weer de grote roerganger?) en een modelbouw schip aan de collectie toegevoegd (foto 2). Inmiddels zijn er ook heel wat spullen gerestaureerd, zodat we straks toch weer met een alleszins aanvaardbare voorraad kunnen gaan werken. En hoewel het ons niet snel genoeg kan gaan, wordt er nog steeds volop gewerkt: Martin (foto 3, van schildersbedrijf de Graaf) en zijn jongens, Wim en Danny kwasten onverstoorbaar door, onder vaak niet optimale omstandigheden. Simon Westerbeke (foto 4) is begonnen met bestraten van het binnenterrein en de oprit voor de smidse.
Tony’s verjaardag werd niet vergeten en gevierd met gebak in een volle bouwkeet (foto 5 en 6). De rechterbovenhoek van foto 7 verklaart overigens veel van het opperbeste humeur van Stefan. Het parket voor de woonkamer en deels de smidse/winkel ligt klaar om verwerkt te worden (foto 
en om het geheel een wat officieel tintje te geven overhandigde uitvoerder Richard ons de sleutel (foto 9). Als het nu nog geen menens wordt……
Op alle fronten……..
wordt er nog steeds hard gewerkt om zo snel mogelijk te kunnen verhuizen. Dat vraagt nogal wat coördinatie. Uitvoerder Richard is druk doende alle kikkers in de kruiwagen te houden, of minstens ze er gecontroleerd uit te laten springen. Een gemêleerd gezelschap van installateurs, elektriciens, glaszetters, timmerlieden, nutsleveranciers, schilders, grondwerkers, stukadoors, tegelzetter(s) en wandenafwerkers bevolken de Kerkring.
De werkelijkheid is altijd wat weerbarstiger dan je zou willen. We gaan zelden in een rechte lijn van A naar B, in dit geval van V(erbouwen) naar V(verhuizen). Er gebeurt van alles: zo arriveerden bijvoorbeeld twee ploegen van de Zeeuwse energieleverancier Delta ( naar groot genoegen van Victor ‘the multi-utility company’ genaamd) praktisch tegelijkertijd op de Kerkring. Eén ploeg kwam afsluiten (als gevolg van een kleine administratieve omissie van de aannemer) en de andere kwam aansluiten. (foto 1 en 2) Nodeloos te zeggen dat het veel tijd kostte voordat alle busjes verdwenen waren en er weer gewoon stroom was. Een ander voorbeeld: een leuke oude binnendeur (foto 3) met doorgeefluikjes bleek een houtworm- risico. Stel je voor in die nieuwe kap. Zo zijn er nog heel wat meer voorbeelden te melden, maar er is gelukkig ook veel vooruitgang. Het grondwerk aan de achterkant van het pand -noodzakelijk om de smidse bedrijfsklaar te maken- is gebeurd. Er was heel wat zand voor nodig ( foto 4 en 5). Nu de bestrating nog.
Intussen schijnt de zon uitbundig in Zeeland. Medewerkers van installateur Zuidweg-Zwartepoorte wanen zich op een strandterras, en hebben zich dienovereenkomstig geïnstalleerd. (foto 6) De achterkant ziet er al aardig uit. (foto 7) De voorkant (foto oogt nog iets minder florissant, maar na nog wat bestrating, werk aan de travalje en kwastje verf, zal dat een stuk verbeteren. Twee antieke, gietijzeren watervergaarbakken (foto 9) voor aan de mastgoten, gekregen van vriend Ad Kayser (eveneens ruimhartig donateur van prachtige antieke balken) wachten geduldig op montage……
De Kerkring kleurde rood….
steenrood van doorgezaagde bakstenen. Bij het omploegen van het binnenterrein ten behoeve van een nieuwe rioolaansluiting stuitte plaatsgenoot Bert-Jan Sanderse (Sanderse sloop- en grondwerken) op een oude welput: vroeger een drinkwatervoorziening, aangezien er zoet water uit opgehaald kan worden. Een welput reikt tot onder de grondwaterspiegel. In de kuststreken is grondwater meestal ondrinkbaar, omdat het brak is. Met een welput én een regenput (voor de opvang van hemelwater, helemaal rechts op de laatste foto) zijn we dus ruim voorzien. Het beeldverslag hieronder vertelt het verhaal van deze vondst en verklaart de rentree van Jaap. Hij was uiteraard degene die –met hulp van Richard en Stefan- deze put weer opmetselde.
Het misverstand ……….
zou zo maar kunnen postvatten dat er weinig gebeurt op de Kerkring. Dat er weinig te melden valt, gezien de datum van het laatste bericht. Het tegendeel is waar. Het is op alle fronten zo druk dat ik nog geen gelegenheid vond de laatste ontwikkelingen te melden. Nu dan maar even kort: het glas zit er in (foto 1), de steigers zijn grotendeels weg (foto 2), en drie gewaardeerde werkers van het eerste uur zijn aan een andere klus begonnen. Op foto 3 zien we Kees en Michel nog samen met Richard en Stefan eendrachtig aan het werk en op foto 4 metselt Jaap onverstoorbaar als altijd. Kees en Michel werken elders, maar Jaap –aanvankelijk ook voorbestemd niet meer terug te komen- maakte afgelopen week een spectaculaire rentree. Daarover in het volgende bericht meer. Michiel (foto 5) maakt nu samen met Stefan en Richard het werk af. Ook tegelzetter Isaak is volop bezig. (foto 6) We beginnen nu goed te zien hoe het wordt en worden ongeduldig; we willen verhuizen en weer aan het ‘eigenlijke’ werk….
Het aftellen……
is begonnen. Weliswaar nog in weken, maar toch. De indrukwekkende ijspegels zijn ontdooid en de Kerkring biedt weer een heel andere aanblik. Op alle fronten is men druk bezig met afwerken, zodat we weer zo snel mogelijk aan het werk kunnen. Zo zijn bijvoorbeeld de trappen gearriveerd. Op foto 1 zien we de mobiele werkplaats van de Firma Vermeulen, die de trappen in de eigen fabriek klaarmaakt en ter plekke afmonteert. Let op de twee zomerse klapstoeltjes tegen de zijkant van de auto. Ze hangen daar in afwachting van minder winterse omstandigheden. Het boterhammetje (frietje?) tussen de middag heeft er –in de warme bouwkeet- niet minder om gesmaakt. De trap in de smidse/winkel (foto 2) naar de expositiezolder erboven stond er in een oogwenk.
Het tableau op foto 3 is vooralsnog door het hele pand op allerlei plaatsen terug te vinden. Er wordt voornamelijk op kleurcode gewerkt, met zeer soepele, flexibele materialen. Al bij al ziet het er knap ingewikkeld uit voor de leek. Intussen voegt Jaap onverstoorbaar het achtergeveltje (foto 4) en brengt de stukadoor de snijstukken boven de ramen weer in de oorspronkelijke glorie terug. Vriend Jan Mora was weer uit Spanje overgekomen om zich persoonlijk op de hoogte te stellen van de vooruitgang op de bouw. Hij was onder de indruk….
Gelukkig….
wordt ons nieuwe onderkomen, ook naar moderne maatstaven op en top geïsoleerd. Op foto 1 zien we welke hoeveelheden isolatiemateriaal er verwerkt zijn, vooral in het dak (foto 2) en tegen de muren. (foto 3) Zelfs in Zeeland geen overbodige luxe. Heeft het pand in de sneeuw nog iets lieflijks, de ijspegels aan de travalje zouden zo het decor kunnen vormen van een winterse horrorfilm. Wat als dat allemaal gaat ontdooien?
De bouw ligt niet stil, integendeel het lijkt binnen een mierenhoop van timmermannen, stukadoors, installateurs, elektriciens en tegelzetters. Dit alles te midden van grote hoeveelheden materiaal, die natuurlijk ook binnen worden opgeslagen. (foto 6) Het enige werk dat wat vertraging heeft, is het grondwerk buiten en het stucwerk aan de voorkant van het pand. Hoewel het ijskoude weer voor alle noeste werkers niet bepaald echt prettig is, zou het nu nog wel een paar dagen echt hard mogen vriezen. De Tocht der Tochten …….
Door alle dagelijkse drukte
van zo’n groot bouwprojekt, zou je haast vergeten waar het eigenlijk om begonnen is: de verhuizing van onze antiekhandel. Na ruim 35 jaar willen we ons werk eens wat anders aanpakken in een nieuw onderkomen. Dit blog is tijdelijk, opdat klanten (en andere belangstellenden) kunnen zien waar we op dit moment mee bezig zijn. Zo kunnen ze de voortgang volgen van de verbouwing van de smederij en de voormalige winkel in huishoudelijke artikelen in het voorhuis van de smidswoning aan de Kerkring, ten behoeve van onze nieuwe zaak. In de loop van de zomer hopen we iedereen daar weer fysiek dan wel virtueel te kunnen ontvangen.
De nieuwe werkwijze zal op wat moderner leest geschoeid zijn, met een grotere rol voor het internet; met minder voorraad en wat meer dienstverlening in de vorm van taxaties, advies, vervoer bij verhuizing, bemiddeling bij verkoop. We zullen ons meer richten op het organiseren van speciale activiteiten. Tegelijkertijd blijven we wel gewoon vakkundig klokken en meubels restaureren. Om onze klanten vanuit Zeeland door het hele land te kunnen blijven bedienen zullen we alleen wat meer kilometers moeten maken.
De foto’s zijn dit keer wat willekeurig gekozen: Waarom Zeeland ? -vragen veel mensen. Kijk eens naar foto 1. Dit zijn zonsondergangen op het westelijke puntje van het land. Op foto 2 is een medewerker van de firma Protekta (ja, die van de balken) bezig met het preventief behandelen van de diverse oude balken in de smederij tegen zwammen en ongedierte. Twee tot nu toe wat onderbelichte! medewerkers zijn aan het werk op foto 3 en 4: Alex en Stefan van de Firma Synto – “Experts on the inside” staat er in onvervalst Zeeuws op hun bedrijfswagens- die de electriciteit voor hun rekening nemen. Behalve zich opwinden over overal te onpas voortwoekerende onnodige Anglicismen doet ook Victor hooggeplaatst werk. Voordat de vorst invalt probeert ie nog even de muurankers aan de achterkant te schilderen. Foto 6 getuigt weer van plezierig bezoek van de overkant: Jos en José Groenendijk.
Potdekselen…..
Vreemd woord eigenlijk. Wat zijn jullie aan het doen? Wij zijn aan het potdekselen, hebben gepotdekseld, potgedekseld? Toch is dat wat Michel, Stefan en Kees de afgelopen dagen o.a. gedaan hebben en het resultaat mag er zijn.
Wat is potdekselen? Potdekselen is het dakpansgewijs bedekken van gevels en wanden met gevelplanken, meestal zwart geverfd. Door steeds de bovenliggende plank over die daaronder te leggen, loopt het regenwater over de planken af. Vandaag de dag is deze werkwijze weliswaar minder gebruikelijk, maar het wordt nog wel gedaan. Zeker in Zeeland. De foto’s 1 tot en met 3 geven een mooi beeld van het werk en het resultaat aan de zijkant en achterkant van de woonkeuken. Op foto 4 laat Kees het echte handwerk zien: alle eindjes in het hoekje van de bijkeuken (foto 5) worden op maat gezaagd. Alles bij elkaar biedt de achterkant een aardig gepotdekselde indruk. (foto 6) Mooi.
Onder de planken komen nog wat rijen steentjes of stucwerk. Als dat eronder zit, kan het terrein aan de achterkant worden opgehoogd tot de gewenste hoogte. Wordt vervolgd….
